Początki lecznictwa uzdrowiskowego w Krynicy datują się na przełom XVIII i XIX wieku. Rozwój i upowszechnienie miało miejsce w latach 50. XIX w. za sprawą Józefa Dietla uznawanego za ojca polskiej balneologii. Krynica stała się z czasem modnym uzdrowiskiem, miejscem pobytu i spotkań wielu sławnych Polaków. Bywali tu Józef Piłsudski, Jan Matejko, Artur Grottger, Henryk Sienkiewicz, Józef Ignacy Kraszewski, Ludwik Solski, Helena Modrzejewska, Władysław Reymont, Julian Tuwim, Konstanty Ildefons Gałczyński i Jan Kiepura. Także obcokrajowcy: królowa Holandii Juliana, Václav Havel, Wiktor Janukowycz.
Krynica-Zdrój jest dużym ośrodkiem lecznictwa uzdrowiskowego i sanatoryjnego. Leczy się tu choroby układu trawiennego i moczowego, układu krążenia i przemiany materii. W mieście znajdują się liczne sanatoria i szpitale uzdrowiskowe, a także odwierty, pijalnie i rozlewnie wód mineralnych i leczniczych. Najstarszym budynkiem w Krynicy jest pijalnia "Słotwinka" z 1806 roku. Inne zabytki uzdrowiska to Łazienki Borowinowe z 1881 roku. Wille, w tym "Romanówka", gdyie od 1994 roku mieści się Muzeum Nikifora - Epifaniusza Drowniaka, krynickiego malarza prymitywisty o światowej sławie, nazywanego również Matejką Krynicy. Jest tutaj także muszla koncertowa z okresu międzywojennego.